Zəng edən: Növbəti sualım belədir: Məsələn, elə İmam Sadiqin (əleyhissalam) özü və ya digər imamlardan biri — fərqi yoxdur, onların hamısı məsumdurlar — heç olubmu ki, öz hacətinin yerinə yetməsi üçün Allahdan başqa birinə müraciət etsin?
Yəni, məsələn, məsum imamların (əleyhimussalam) belə etdiklərinə dair nümunə varmı?
Seyid Muhəmməd Yəzdan: Bəli, çoxlu nümunələrimiz var. Məsələn, “Şüarımız: Ya Məhəmməd!”, Aşura günü İmam Hüseynin şüarı “Ya Məhəmməd!” olmuşdur. Bu məsələ artıq aydındır. Hətta “əl-Kafi” kitabında səhih rəvayətimiz var ki, Əhli-beyt (əleyhimussalam) daim Peyğəmbərə təvəssül edər, ondan yardım diləyər və onu vasitə qərar verərdilər.
Halbuki özləri də feyz vasitəsi idilər. Bununla belə, Peyğəmbəri özlərinə vasitə edirdilər. Biz bu verilişdə, elə bu şəbəkədə dəfələrlə Əhli-beytdən (əleyhimussalam) sənədi səhih olan çoxsaylı rəvayətlər oxumuşuq. Əhli-beytin özləri də təvəssül edirdilər, bəli, istiazə edir, kömək diləyirdilər.
Mübarək “əl-Kafi” kitabının beşinci cildinin iyirmi doqquzuncu səhifəsində Əli ibn İbrahim atasından, o da Əhməd ibn Məhəmməd ibn Əbu Nəsr Bəzəntidən, o da Müaviyə ibn Əmmardan, o da İmam Sadiqdən (əleyhissalam) belə rəvayət edir:
“Şüarımız: Ya Məhəmməd! Ya Məhəmməd!”
Burada kömək diləmə açıq şəkildə görünür.
Huneyn günü də “Ey Əbdullah oğulları! Ey Əbdullah oğulları!” şüarı səsləndirilmişdi. Amma bunun üzərində dayanmayacağıq. Hüseynin şüarı da “Ya Məhəmməd!” olmuşdur. “Şüarımız: Ya Məhəmməd!” ifadəsi ilə bunu iki dəfə vurğulayır.
Rəvayətin sənədi də aydındır və səhihdir: Əli ibn İbrahim, İbrahim ibn Haşimdən, o da Əbu Əhməd Məhəmməd ibn Əbu Nəsrdən, o da Müaviyə ibn Əmmardan, o da İmam Sadiqdən (əleyhissalam) nəql edir.
Bu, Əhli-beytin (əleyhimussalam) Peyğəmbərin özündən kömək diləməsi məsələsində olduqca aydındır.
Amma bu o demək deyil ki, biz hər zaman mütləq belə etməliyik. Çünki İmam Sadiqin özü də Allahla məxluqat arasında feyz vasitəsidir. İndiki zamanda da İmam Zaman (əleyhissalam) bizimlə Allah arasında vasitədir, məxluqatla Allah arasında vasitədir. Buna görə onun özünün buna ehtiyacı yoxdur.
Lakin əgər lazım olsa, məsələn, çox mühüm bir hacəti olsa və Allahdan zühurun tezləşdirilməsini diləmək istəsə, ola bilər ki, Peyğəmbərə üz tutub belə desin: “Ey Allahın Peyğəmbəri, sən dua et. Artıq dünya zülm və haqsızlıqla dolub. Vəziyyət bundan daha ağır ola bilməz.” Bəlkə İmam Zamanın özü də bir vaxt Peyğəmbəri vasitə qərar verər.
Bəlkə bunların hamısı ümumiyyətlə bizə öyrətmək üçündür. Əhli-beytin (əleyhimussalam) bizə öyrətdiyi bu istiazələrin, kömək diləmələrin çoxu insanlara yol göstərmək məqsədi daşıyır.
Yəni bizə öyrədirlər ki, hacətiniz olduqda biz Əhli-beytə müraciət edin. Biz vasitəyik, sizin üçün Allahdan istəyirik və Allah Əhli-beytin (əleyhimussalam) hörmətinə hacətinizi qəbul edəcək.
Necə ki, Yusifin övladları atalarının yanına getdilər. Halbuki Allah var idi, Allah mərhəmətli idi, Allah mərhəmət edənlərin ən mərhəmətlisidir. Əgər Yusifin övladları birbaşa Allaha müraciət etsəydilər, bəlkə də Allah onları bağışlayardı.
Amma onlar Allah yanında hörmətli bir şəxsi vasitə etdilər. Çünki Yaqub elə bir peyğəmbər idi ki, rəvayətlərə əsasən, uzun illər — Əhli-sünnə rəvayətlərinə görə yetmiş və ya səksən il, bizim rəvayətlərə görə isə otuz beş il ağlamışdı. O, Allaha ixlasla bağlı olan bir peyğəmbər idi. Şübhəsiz ki, Allah onun sözünü geri çevirməzdi və çevirmədi də. Yusifin övladlarının tövbəsini qəbul etdi.
