Əhli-Beytdən (ə) nəql olunan hədislərdə buyrulur ki, İmam Mehdi (ə) böyük qeyb dövründə bizim aramızda yaşayır, evlərimizə ayaq basır və bazarlarımızdan keçir. Necə ki, İmam Sadiqdən (ə) nəql olunan şərif bir hədisdə oxuyuruq.

وفي البحار: عن أمير المؤمنين في وصفه: وتصطلح في ملكه السباع، وتخرج الأرض نبتها، وتنزل السماء بركتها

Sual: Mötәbәr hәdislәrdә deyilir: yer üzünü zülm-sitәm bürüdüyü vaxt Allahın son höccәti hәzrәt Mehdi əleyhissəlam qeyb pәrdәsindәn çıxıb, dünyada әdalәti bәrqәrar edәcәkdir. Demәk, hәzrәt o zaman zühur edәcәk ki, yer üzünü fәsad bürüsün. Bir halda ki, hәr bir müsәlman son imamın zühuru intizarında olmalıdır, onda biz fәsadla mübarizә aparmalı yox, onun daha da yayılması üçün çalışmalıyıq. Yer üzündә fәsad nә qәdәr çox yayılarsa, zühur üçün şәrait dә tez yaranar. Mәgәr biz fәsadla mübarizә aparmaqla imamın zühurunu tәxirә salmırıqmı?

Məzhəblər arasında ən çox mübahisə doğuran mövzulardan biri də xilafət və ona kimin daha layiq olması məsələsidir.

Maidə surəsi, 14-cü ayə

“Biz xristianıq”, - deyənlərdən də əhd almışdıq. Ancaq onlar özlərinə öyrədilən sözlərin bir qismini unutdular. Buna görə də qiyamət gününə qədər Biz onların arasına düş­mənçilik və kin saldıq. Allah onlara, etdikləri işləri xəbər verəcəkdir.

Niyə əhli sünnənin bəzi alimləri Həzrəti Məhdi (ə.f.) mövzusuna fərqli baxırlar və buna dair sənədləri zəifləşdirirlər?

Bəziləri iddia edirlər ki, Həzrəti Məhdini (ə.f.) və Məsihi gözləyənlər Onun zühurunun tezləşməsi üçün zülmləri çoxaldırlar və ya bunun tərəfdarıdırlar. Hətta Qiyamət gününün olmasının səbəblərini sürətləndirmək üçün bu zülmlərin çoxalmasına çalışırlar. Düzdür, bu iddianı edənlər əsasən xristian və yəhudilərin Məsih anlayışını nəzərdə tutub deyirlər. Ancaq bəziləri də vardır ki, eyni halda müsəlmanların da Həzrəti Məhdinin (ə.f.) zühurunun tezləşməsi üçün zülmün çoxalmasına çalışdıqlarına və ya buna təşviq olunmasına inandıqlarını iddia edirlər.

Şeyx Əhməd Əhsai (hicri 1166 (1157)-1241/2) (miladi 1753 (1744)-1826)

20 Noyabr 1979-cu il tarixi hicri qəməri təqvimi ilə 1400-cü ilin Məhərrəm ayının 1-ə təsadüf edirdi. Digər şəhərlərdə olduğu kimi müqəddəs Məkkə şəhərində də adi günlərdən biri idi. Sübh azanı verilmişdir və yüzlərlə insan Məscid əl Həramda sübh namazını qılmaq üçün qapıların önündə toplaşmışdı. Bu gün özündə heç bir təhlükəni hiss etdirmirdi, lakin həmin günün sonunda faciə baş verdi.

Mirzə Qulam Əhməd Qadiyani 13 Fevral 1835-ci ildə Hindistanın (Böyük Britaniya imperiyası) Pəncab regionunun Qadiyan məntəqəsində anadan olmuşdur.

Müfəzzəl ibn Ömər Əbu Abdullahdan (ə) belə nəql edir: “Başa düşdüyün bir hədis rəvayət etdiyin (lakin başa düşmədiyin) on hədisdən yaxşıdır. Hər bir haqqın bir həqiqəti, hər bir doğrunun bir nuru vardır. Allaha and olsun ki, biz öz şiələrimizdən olan bir kəsi o zaman fəqih hesab edərik ki, ona işarə edildiyi zaman işarəni başa düşsün. Həqiqətən də, Əmirəlmöminin Əli (ə) Kufə minbərində belə buyurmuşdur: “Qarşıda sizin üçün elə zülmət, tutqun və qaranlıq fitnələr var ki, ondan yalnız “novmə”lər xilas olacaqlar”. Soruşdular: “Ey Əmirəlmöminin (ə), “novmə” nədir?” İmam Əli (ə) buyurdu: “O şəxs ki, insanları tanıyır, lakin insanlar onu tanımırlar. Bilin ki, yer üzü Allah-taalanın höccətindən xali olmaz, lakin zülmləri, haqsızlıqları və özlərinə qarşı həddi aşmaları səbəbindən Allah onu Öz bəndələrindən gizlədəcəkdir. Əgər yer üzü ilahi höccətsiz bircə an qalsa, heç şübhəsiz, öz əhlini udar. Lakin höccət insanları tanıyar, onlar isə onu tanımazlar. Necə ki, Yusif (ə) da camaatı tanıyır, onlar isə onu inkar edirdilər (onun sağ olmadığını deyirdilər)”. Sonra İmam (ə) bu ayəni tilavət etdi: “Vay bu bəndələrin halına! Onlara elə bir elçi gəlmədi ki, ona daim istehza etməsinlər”. (Yasin 30)

(Qeybəti Numani bab 10, hədis 2, səh.141, Biharul-Ənvar, c. 51, s. 112)

 Bəqərə 2-3, Bəqərə 148, Bəqərə 155, Ali-İmran 83, Ənam 44, Ənam 89, Ənam 158, Əraf  159, Ənfal 39, Tövbə 3, Yunus 20, Yunus 24, Hud 8, Hud 86, Yusuf 110, İbrahim 5, İbrahim 44, İbrahim 45, Hicr 36-38, Nəhl 1, İsra 5, İsra 6, İsra 33, İsra 81, Ənbiya 12-13, Ənbiya 105, Həcc 39, Həcc 41, Nur 35, Nur 55, Şüəra 4, Şüəra 21, Nəml 62, Qəsəs 5-6, Rum 4-5, Loğman 20, Səcdə 21, Səba 18, Səba 51, Sad 88, Zümər 69, Fussilət 53, Fəth 28, Zariyat 23, Rəhman 41, Hədid 17, Saff 8-9, Saff 13, Mülk 30, Məaric 26, Cin 24, Təkvir 15-16, Ləyl 1-2, Qədr 5, Əsr 1-2

Sonuncu Peyğəmbər Həzərt Muhəmmədin (salam olsun ona və ailəsinə) adı ilə eynidir. Dünyaya gəldiyi andan onun adının çəkilməsi qadağan edilmişdir. Bu, onun canının təhlükədən qorunması üçündür. O zaman, təqiyyə üçün adının çəkilməsi qadağan olsa da, indi də hörmət, sadiqlik və əhd peyman əlaməti olaraq adının ictimaiyyət arasında çəkilməməsinə diqqət edilir. Burada əsas məsələlərdən biri İmama itaətdir. Əgər İmam buyurursa ad çəkməyin demək ki, belə məsləhətdir, ta ikinci bir əmr gələnə qədər. İstər kiçik qeybət dövründə, istərsə də böyük qeybət dövründə olsun. Bunu İmamın zühurunun rəmzi kimi də dəyərləndirmək olar. Yəni, İmamın adının çəkilməsi artıq onun zühurunun baş verməsi deməkdir. Bu barədə ən çox yayılmış nəzər Şeyx Müfidə aiddir. O, bu barədə “Ehticac” kitabında, cild 2, səhifə 602-də qeyd etmişdir.

İmam Zaman (ə.f.) bir neçə cəhətdən Həzrəti Peyğəmbərimizə (s.ə.a.s) bənzəyir. Onlardan bir neçəsini hədislər vasitəsilə qeyd edirik.

Haris ibn Müğeyrə İmam Sadiqin (ələyhis-səlam) belə buyurduğunu nəql etmişdir: “Ramazan ayında (səmadan carçı tərəfindən səslənən) çığırtı bu aydan iyirmi üç gün keçdikdə cümə gecəsi baş verəcəkdir”. (Kəmaluddin c.2, səh.650, İsbatul-Huda c.5, səh.349, Biharul-Ənvar c.52, səh.204)

İmam Zamana (ə) intizar nişanələri kimi bəzi məkanlar nisbət verilmişdir. Zühurun intizarını çəkən şiələrə təkidlə tövsiyə edilmişdir ki, həmin məkanlarda o həzrətin qeybinin uzun çəkməsi və dünyaya hakim durumdan gileylənsin, Allah-Taaladan onun tezliklə zühur edəcəyini istəsin. Biz burada o həzrətə mənsub olan bəzi məkanlar haqda qısa məlumat verməklə kifayətlənirik:

İmam Həsən Əskəri (ə) 260-cı h.q. ilində vəfat etdikdən dərhal sonra “qeybəti-süğra” (kiçik qeyb dövrü) başlandı və imam Mehdinin (ə) son naibinin vəfat etdiyi 329-cu ilə qədər davam etdi. Ondan sonra da “qeybəti-kübra” (böyük qeyb dövrü) başladı.

On ikinci imamımız İslam Peyğәmbәrinin (s) son canişini imam Mehdi (ә) 255-ci һicri-qәmәri ilinin Şəban ayının 15-də cümә günü İraqın Samirra şәһәrindә dünyaya gәlmişdir və hal-hazırda yaşayır.

Haqq fikirləri və haqq tərəfdarlarını gözdən salmağın ən asan yollarından biri həqiqətləri təhrif etməkdir. Batil əhli haqqın yayılmasının qarşısını almaq üçün müxtəlif yalanlara əl atır, bununla da həqiqətləri avam və məlumatsız insanlardan gizlətməyə çalışırlar.

Həzrət Qaimin (ə.f.) dördüncü xass naibi olan Əli ibn Muhəmməd Səmərinin vəfatından sonra o həzrət üçün Allahın təyin etdiyi vaxta qədər insanlardan gizlində olacağı “Qeybəti-kubra” – “Böyük Qeybət” adlanan dövr başlamışdır. Bəs görəsən İmamın (ə.f.) qeybə çəkilməsinin səbəbi nədir? Qeybə çəkilmənin nə kimi səbəb və hikmətləri vardır?

İmam Məhdi (ə.f.) barəsində verilən suallardan biri onun niyə "Məhdi" adlanmasındadır. Halbuki bütün Əhli-beyt (ə) "məhdi", yəni, hidayət olunmuşdur. Təbii ki, bu qəbildən bir neçə sual vermək olar. Məsələn niyə bütün Əhli-beyt (ə) düzdanışan (sadiq) olduqları halda məhz İmam Cəfər Sadiq (ə) "sadiq" adlanıb? Başqa bir misal olaraq İmam Hüseynin (ə) "şəhid" adlanmağını göstərmək olar. Bütün Əhli-beyt (ə) şəhid olduğu halda yalnız o, bu adla adlanmışdır.

Xilaskar anlayışı təkcə İslama məxsus deyil. Demək olar ki, bütün səmavi və qeyri-səmavi inanclarda dünyanın sonunda bir şəxsin gəlib Yer üzünü ədalətlə dolduracağına işarə olmuşdur:

 Həzrəti İsa əleyhissalamın Qiyamətdən öncə Yer üzünə gələcəyi İslami mənbələrdə də öz əksini tapmışdır.

İmam Məhdi (əf) barəsində ən geniş yayılmış şübhələrdən biri də budur ki. guya İmam Məhdi (ə) sərdabda (zirzəmidə) qeybdədir və şiələr də oradan çıxmağını gözləyirlər. Bunu bəzi əhli-xilaf alimləri öz kitablarında qeyd ediblər və şiələrə iftira atıblar. Allahın izni ilə bu məqalədə həmin məsələnin iftira olduğunu və Sərdabın əslində şiələr üçün nə əhəmiyyəti olduğunu deyəcəyik.

İmam Məhdi əleyhissalamın barəsində olan şübhələrdən biri də budur ki, Onun qiyamında həddən artıq qan töküləcək və hətta 99% insanlar öləcəklər. Bu məqalədə həmin şübhəyə cavab verəcəyik.

Belə bir şübhə icad ediblər ki, İmam Zaman əleyhissalam qeyb dövründə cümə namazı qılır ya yox? Əgər qılırsa, özü İmam-camaat olur, başqaları ona iqtida edir, yoxsa özü başqasına iqtida edir? Bir halda ki, Məsum İmam (ə) gərək başqasına iqtida etməsin. Əgər qılmasa, Quranın hökmünə zidd getmiş olmurmu?

İlahi, bu anda və hər bir zamanda Öz vəlin Höccət bin Həsən üçün – ona və atalarına salam və salavatın olsun – vəli, hifz edən, rəhbər, yardımçı, yol göstərən və nəzarətçi ol! Ta ki, Sənin yerin onu könül xoşluğu ilə öz üzərində daşısın və uzun müddət onu faydalandırsın!

Sual: Hansı imamlar fərəc duasını oxuyardı?